Nazorg

• Inleiding
• Hoe wordt deze hulp georganiseerd?
• Nazorg brandwondencentra
• Ontslaggesprek
• Het Centrum Indicatiestelling Zorg en de Wet maatschappelijke ondersteuning
• Kosten

Inleiding
Wanneer je jezelf beschadigd hebt zijn de verwondingen soms van dusdanige aard dat je een operatie moet ondergaan, in een algemeen ziekenhuis of in een brandwondencentrum. En dat je samen met je behandelend arts, de (plastisch) chirurg, tot de conclusie komt dat je na die opname extra medische zorg nodig hebt of andere vormen van hulp, doordat je tengevolge van je verwondingen (tijdelijk) gehandicapt bent geworden.

Die extra zorg kan bestaan uit:

• Wijkverpleging
• Huishoudelijke hulp
• (Kortdurende) opname in een verzorgingshuis, verpleeghuis of revalidatie-instituut

Hoe wordt deze hulp georganiseerd?
Bij een opname in een algemeen ziekenhuis of brandwondencentrum regelt de zogeheten transferverpleegkundige de nazorg, of de afdelingsverpleegkundige doet het (niet elk ziekenhuis heeft namelijk een transferverpleegkundige in dienst). Omdat zelfbeschadiging een complexe problematiek vormt, is het inschakelen van een transferverpleegkundige aan te bevelen aangezien deze eventueel ook nog andere vormen van hulp kan regelen.

Een transferverpleegkundige is iemand die zich heeft gespecialiseerd in de nazorg van patiënten die uit het ziekenhuis worden ontslagen. Zij vormt de schakel tussen het ziekenhuis en thuis. Daarnaast behandelt zij de overdracht naar de wijkverpleegkundige. In sommige ziekenhuizen en brandwondencentra wordt de transferverpleegkundige ook wel ‘liaisonverpleegkundige’ genoemd of ‘nazorgverpleegkundige’.

De transferverpleegkundige werkt nauw samen met het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ). Het CIZ is verantwoordelijk voor het afgeven van de zogenaamde indicatie, dat is het vaststellen van de aangewezen hulpsoort voor je aandoening. De transferverpleegkundige kan ook door het CIZ gemandateerd worden om een indicatie af te geven. Dit indicatiebesluit is belangrijk, omdat je zonder een indicatiebesluit geen zorg kunt ontvangen op grond van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ).

Nazorg brandwondencentra
De standaard nazorg in brandwondencentra, dus los van het ‘extra’ van hierboven, begint al bij de opname. Wanneer je brandwonden hebt ten gevolge van een psychiatrische aandoening, wordt er meteen in het brandwondencentrum gekeken of je al bekend bent in de geestelijke gezondheidszorg (GGZ) en of je een eigen psychiater hebt. Je eigen psychiater wordt nauw betrokken bij de behandeling. Heb je nog geen eigen psychiater dan wordt er een van het brandwondencentrum zelf ingeschakeld, die ook het psychiatrische natraject regelt wanneer je weer naar huis gaat, dus dat je in zorg komt in de GGZ. Dit kan zijn in de vorm van ambulante hulpverlening of van een psychiatrische opname na je verblijf in het brandwondencentrum. Kortom, de brandwondencentrum regelt de psychologische overdracht. Daarnaast kan er ook ondersteuning worden geboden op psychosociale vlak. Dit laatste verschilt per brandwondencentrum.

Naast het psychiatrisch deel wordt uiteraard ook het medische deel van de nazorg georganiseerd. Ook dit verschilt per brandwondencentrum. Doorgaans vindt de wondverzorging in het centrum zelf plaatst. Afhankelijk van de wond(en) kan de wondverzorging ook gedaan worden door een wijkverpleegkundige in de eigen leefomgeving.

Ontslaggesprek
Aan het eind van je opname houdt de transferverpleegkundige een gesprek met je en bekijkt ze hoeveel uren je nodig hebt voor bijvoorbeeld het uitspoelen van de wond, het verbinden, (hulp bij) douchen en andere medisch-technische handelingen. Daarnaast overlegt de transferverpleegkundige ook met jou of en hoeveel uren huishoudelijke hulp je nodig hebt, omdat je (tijdelijk) gehandicapt bent geraakt. Vaak informeert men wel eerst of familieleden of andere mantelzorgers dit huishoudelijke werk voor je kunnen doen, voordat je hulp kunt krijgen van de thuiszorg. NB. Huishoudelijke zorg wordt niet altijd door de thuiszorg geleverd. Dit hangt af van de afspraken die een gemeente heeft gemaakt met wélke zorgaanbieders. Dit kan dus de thuiszorg zijn, maar dit is niet altijd het geval.

Een belangrijk gegeven is, dat bij patiënten met een psychiatrische achtergrond en helemaal bij degenen met een verleden hebben van kindermishandeling, de relatie met familieleden soms dusdanig verstoord is dat mantelzorg vragen van eigen familieleden geen mogelijkheid vormt. Daarnaast leiden patiënten met een psychiatrische achtergrond soms een geïsoleerd leven, en kunnen ze dus geen mantelzorg vragen aan bijvoorbeeld buren of vrienden.

Het Centrum Indicatie Zorg en de Wet maatschappelijke ondersteuning
Het CIZ geeft een indicatie voor zorg die vanuit de AWBZ wordt gefinancierd. In een indicatiebesluit staat opgenomen waarop je recht hebt (hoeveelheid zorg en de soort zorg), hoeveel zorg en hoe lang. Het regionale Zorgkantoor regelt vervolgens dat je die zorg krijgt.

Bij het CIZ kun je terecht voor vijf indicaties:

1. Verpleging;
2. Persoonlijke verzorging;
3. Hulp bij (langdurige) ziekte;
4. Bij handicap;
5. Bij ouderdom.

Hulp bij het huishouden en voorzieningen als een rolstoel of een woningaanpassing vraag je echter elders aan, nl. bij de Gemeente. Dat gaat via de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). Het CIZ indiceert niet voor de Wmo, dat doet de Gemeente.

Kosten
De zorg die door de thuiszorg geleverd wordt of de instelling waar je tijdelijk naar toe gaat valt onder de AWBZ. Wel betaal je een eigen bijdrage. De hoogte daarvan is afhankelijk van je inkomen en van je persoonlijke leefsituatie.

Top