Crisiskaart

Inleiding
Een aantal jaar geleden is de crisiskaart geïntroduceerd. De crisiskaart, ook wel wilsverklaring genoemd, is ontstaan vanuit de cliëntenbeweging. Bij veel cliënten verliep de aanpak van hun crisis niet altijd naar tevredenheid. Bij de een werd de crisis niet altijd tijdig herkend en bij de ander eindigde de crisis in een separeer, terwijl het met een andere benadering niet zo ver had hoeven komen.

Er bestaan twee soorten crisiskaarten:

1. Voor met name hulpverleners van een GGZ instelling, bijvoorbeeld in geval van een psychose of een manie;
2. Voor hulpverleners van een Spoed Eisende Hulp algemeen ziekenhuis, in geval van zelfbeschadiging.

De crisiskaart voor de GGZ
Een crisiskaart voor de GGZ is een klein document ongeveer te grote van een pinpas die je kunt uitvouwen en die je altijd bij je draagt. Daarin staat in een beknopte weergave informatie over:

• hoe je crisis eruit ziet en hoe ze je moeten benaderen
• wat je diagnose is en eventueel bijkomende lichamelijke problemen
• je medicijngebruik
• welke afspraken je hebt gemaakt voor het bestrijden van je crisis
• je wensen over bijvoorbeeld een opname
• belangrijke adressen en telefoonnummers

Bij de crisiskaart is een uitgebreidere dossier gekoppeld die bij de meest belangrijke personen ligt zoals:

• je vertrouwenspersoon
• je hulpverlener
• het crisiscentrum
• je huisarts

Helaas kan de crisiskaart in Nederland nog maar op twee plaatsen worden opgesteld te weten; in Amsterdam en Rotterdam-Rijnmond. Het opstellen van de crisiskaart gebeurd in samenwerking met een onafhankelijke consulent. Er wordt hard gewerkt om landelijk het opstellen van crisiskaarten door onafhankelijk consulenten gerealiseerd te krijgen.

In geval je niet in Amsterdam of Rotterdam-Rijnmond woont, kun je je misschien wenden tot de Cliëntenraad van de GGZ instelling waar je in behandeling bent, of tot een Cliënten Informatie Punt in jouw plaats of omgeving. Zij kunnen je misschien adressen geven waar crisiskaart-achtige projecten lopen om er alsnog een op te kunnen stellen.

Voor meer informatie over de crisiskaart:
Crisiskaart Amsterdam
Crisiskaart Rotterdam-Rijnmond
Crisiskaart-site

De crisiskaart voor de Spoed Eisende Hulp (SEH) algemeen ziekenhuis
De crisiskaart voor de SEH algemeen ziekenhuis, ook wel checklist genoemd, heeft een vergelijkbare geschiedenis als de crisiskaart voor de GGZ. In geval van zelfbeschadiging konden veel hulpverleners van de SEH niet altijd goed inspelen op de cliënten. Om dit probleem deels op te kunnen lossen heeft de Steungroep Zelfbeschadiging een checklist ontwikkeld.

In deze checklist staat bijvoorbeeld informatie in over:

• wat voor soort wond je hebt
• hoe je jezelf verwond hebt
• je medicijngebruik
• dat je al een tetanus injectie hebt gehad
• dat je alleen onderzocht en behandeld wil worden door bijvoorbeeld een vrouwelijke arts
• hoe je je voelt bijvoorbeeld overstuur, verdrietig, boos, gedissocieerd enzovoort
• belangrijke adressen en telefoonnummers

Voor meer informatie over de crisiskaart/checklist:
Landelijke Stichting Zelfbeschadiging (LSZ)

Het doel van een crisiskaart is de autonomie en eigen verantwoordelijkheid van de cliënt bevorderen en de zorginstellingen in staat stellen de juiste zorg te verlenen.